Ervaringsdeskundigen

U bevindt zich hier: Homepage > Herstel werkt! > Ervaringsdeskundigen  

Ervaringsdeskundigen

Wij werken met vier ervaringsdeskundigen. Zij stellen zich hier aan u voor.

“Mijn naam is Maarten Moolenschot en met mijn 37 jaren jong kan en mag ik met trots vertellen dat ik  inmiddels geniet van een leven in herstel, iets waar ik een tijdje geleden geen hoop en vertrouwen meer in had dat dit voor mij weggelegd zou zijn.

Regelmatig werd mijn leven gedomineerd door nare, negatieve gedachten van: “ik stel niets voor, ik kan niets, loser, het lukt toch nooit, enzovoort”. Daarnaast had ik wisselende gevoelens van eenzaamheid, machteloosheid, schaamte, wrok en spijt. Ik had geen idee hoe ik met deze ‘rare’ gedachten en gevoelens om moest gaan en ik wist al zeker niet hoe ik daar hulp bij kon vragen. Al  vroeg in mijn jeugd werden drank en drugs mijn manier om te vluchten. Echter, hiermee bracht ik mijzelf en de omgeving steeds verdere schade toe en het werd steeds lastiger om gezonde keuzes in het leven te maken. Vele activiteiten die ik keer op keer probeerde te ondernemen in het leven, hielden geen stand en op alle gebieden in het leven leek ik wel te falen. Uiteindelijk heeft mijn destructieve gedrag tot totale chaos geleid, met als dieptepunt het plegen van een delict. Hiervoor heb ik in detentie gezeten en heb ik een behandeling ondergaan bij de forensische psychiatrische afdeling in Heiloo.

Tijdens mijn behandeling bij de forensische psychiatrische afdeling dacht ik nog helemaal niet over herstel zoals ik daar nu naar kijk. Ik vond het lastig daar te zijn, wilde zo snel mogelijk weg om zo mijn leven (al had ik geen idee wat dat dan was) weer op te pakken. Eigen verantwoording nemen voor mijn gedrag vond ik nog lastig en ik dacht dat zij mij hier zouden gaan (quick) fixen. Even behandelen, beter worden en weer verder gaan, dacht ik. Dit bleek in de praktijk wel even andere koek. Toch is deze periode wel de eerste keer in mijn leven dat er mij eens goed de spiegel werd voorgehouden en waar ik voorzichtig in ben gaan kijken.
Zeker na de behandeling ben ik door vallen en weer opstaan mijzelf meerdere keren tegengekomen. Op deze momenten lukte het mij o.a. door handvatten die ik gekregen had, om weer even in die spiegel te kijken en mijzelf af te vragen wat ik nu daadwerkelijk nodig heb. Dit maakt het mogelijk om (gezonde) keuzes te leren maken. In mijn weg van herstel heb ik het geluk gekend vele andere ervaringsgenoten te mogen ontmoeten in zijn /haar weg van herstel. Gezamenlijk hebben we over dit begrip kunnen sparren. Zodanig dat ik nu geloof, hoop en vertrouwen heb in het bestaan van deze weg en niet alleen voor mij.

Graag deel ik nu mijn opgedane ervaringen en kennis om anderen te ondersteunen bij zijn/haar proces in de weg naar herstel. Ik mag dit doen ik de functie van ervaringsdeskundige bij de forensische psychiatrische afdeling in Heiloo, onderdeel van GGZ Noord-Holland-Noord. Met dankbaarheid  en trots draag ik daar mijn stukje bij om zo gezamenlijk tot iets heel erg moois te  komen en herstel voor iedereen mogelijk te maken!”

Lees ook het ervaringsverhaal van Maarten

“Mijn naam is Natasja Keijer, en sinds enige tijd werkzaam als ervaringsdeskundige binnen de forensische psychiatrie in Heiloo.

Ik kom hier  veel mensen tegen die enorm worstelen met onzekerheden rondom hun toekomst, ze missen vaak een stukje hoop. Ik herken die worsteling wel vanuit mijn eigen ervaringen. Ik dacht altijd dat mijn autisme me in alles in de weg zou blijven zitten, dat ik mijn hele leven tegen dezelfde problemen aan zou blijven lopen met de nodige opnames. Toch is me het wel gelukt om te leren gaan met mijn ‘’beperkingen’’ Ik heb daarbij veel steun gehad van mensen waarvan ik het idee had dat ze me begrepen, en ben door de jaren heen sterker geworden. En ben ik er helemaal? Nee. Er zullen altijd wel moeilijke momenten blijven, maar ik leer elke dag weer bij, beetje bij beetje. Ik heb na lange tijd weer hoop, en heb ontdekt dat herstel wel degelijk bestaat.
Via mijn werk probeer ik dat andere mensen ook in te laten zien.  Als ik het kan, kan een ander het ook!

Het leven is een leerweg, steeds weer. Wij mensen zijn nooit uitgeleerd. We zitten met z’n allen in een prachtig proces van groei. De vraag is: verzet je je er tegen? Of durf je voor de juiste verandering te gaan om zo beter in je eigen kracht te komen? Haal het beste uit jezelf. Dromen, durven, doen!"


 

“Als ex-cliënt heb ik een geschiedenis van enkele jaren binnen de zorg. Door mijn verslaving ben ik meerdere malen opgenomen geweest in klinieken. Ik gebruikte GHB en raakte ook steeds meer afhankelijk van alcohol. Ik liep vast in mijn bestaan en niets leek de moeite meer waard. Na lange tijd op een wachtlijst te hebben gestaan voor een behandeling, heb ik uiteindelijk therapie gekregen bij de Brijder in Alkmaar. Acuut was het toen niet meer. Momenten van crisis al verledentijd en het ging eigenlijk wel prima met mij.

Waar ik vooral tegenaan hikte, was hoe nu verder. Een baan, een studie, wat, waar, hoe, wanneer? Hoe mijn leven weer oppakken? Van alle kanten kreeg ik te horen het vooral rustig aan te doen en niet gelijk fulltime aan het werk te gaan na mijn behandeling. Ik had tenslotte veel meegemaakt binnen korte tijd en ik was nog bezig alles een plek te geven. Thuis zitten was ook niet een optie. Mijn probleem werd juist het niets om handen hebben wat mijn trek aanwakkerde en waardoor ik vreesde in gebruik terug te vallen.

Ik werd gewezen op een resocialisatietraject. Voor mij betekende dit een dagbesteding. Een reden in ieder geval om mijn wekker te zetten en de deur uit te gaan. Niet dat ik er veel zin in had of dat ik er meteen mijn draai kon vinden. Om eerlijk te zijn, ben ik er aanvankelijk met forse tegenzin in gegaan. Wat mij motiveerde was vooral een schuldgevoel van anders maar doelloos een uitkering trekken. Ik vond het zelfs bijna een plicht.

Langzamerhand merkte ik dat ik sterker raakte en minder bevreesd voor een terugval. Ik voelde mij meer en meer stabiel. Meer en meer mens. Mijn werkdagen binnen het traject vulde ik aan met sporten en ik raakte steeds meer ervan overtuigd dat ik weer een volle werkweek met achturige dagen aankon. Ik nam contact op het UWV en vroeg hulp bij het zoeken naar een baan. Die hulp kreeg ik van een jobcoach. Zijn geloof in mij, dat ik inmiddels klaar was voor een echte baan, was erg bemoedigend. Aanvankelijk reageerde ik op verschillende vacatures, maar hoe meer ik mij bezighield met het vinden van een serieuze baan, hoe meer ik erachter kwam dat ik mij enorm aangetrokken voelde tot een betrekking binnen de zorg. Ik wilde mijn ervaringen als cliënt gebruiken om anderen te kunnen helpen.

Bij toeval stuitte ik op een cursus voor mensen met cliëntervaring binnen de zorg. Afgelopen zomer rondde ik deze af en behaalde ik een certificaat om als ervaringsdeskundige aan de slag te gaan. Een paar maanden later vond ik een vacature op Internet van de GGZ, 'Gezocht: Ervaringsdeskundige.' Mijn sollicitatie liep vlot. Ik werd uitgenodigd en aan het einde van de dag van mijn sollicitatiegesprek werd ik gebeld met de mededeling dat ik was aangenomen. Ik geloof dat ik letterlijk een gat in de lucht sprong, meteen gevolgd door de gedachte 'Ojee, nu komt het allemaal wel erg dichtbij!' Gelukkig kostte het geen moeite binnen het team te aarden en mijn weg te vinden.

De afgelopen paar maanden zijn voorbij gevlogen. Ik voel mij enorm op mijn plek en gewaardeerd door cliënten en collega's. Het is bijzonder om mijn ervaringen als ex-cliënt in te kunnen zetten. Ik geniet nu van mijn werkdagen hier, bij de GGZ."