Herstel

U bevindt zich hier: Homepage > Herstel  

Herstel

Ieder hersteltraject is een uniek individueel proces, dat zich het beste laat beschrijven als een reis, waarbij de behandelaar zo lang als nodig en zo kort als mogelijk reisgezel is.

De reis naar herstel

Ieder hersteltraject is een uniek individueel proces, dat zich het beste laat beschrijven als een reis, waarbij de behandelaar zo lang als nodig en zo kort als mogelijk reisgezel is. De 10 punten kunt u lezen als reisgids.

1. Ondersteun herstel van gezondheid, functioneren en identiteit

Deze drie domeinen zijn gelijkwaardig. Er is geen rangorde. Herstel op een van deze domeinen hangt vaak samen met herstel op de andere domeinen. Hoe complexer de behandeling, hoe minder vanzelfsprekend deze relatie tussen herstel op de verschillende domeinen is. Dit maakt dat een herstelgerichte behandeling actief interveniëren op alle domeinen kan vereisen. De keuze van interventie is in samenspraak met de cliënt en  hangt af van de door de cliënt gestelde doelen.

2. Bied hoop op herstel

Hoop is de belangrijkste sleutel naar herstel in te kunnen slaan. Zonder hoop zal iemand de weg naar herstel niet eens ingaan. Het niet aanslaan van een behandeling van symptomen, betekent niet dat herstel van functioneren en identiteit niet mogelijk is. Interventies die in het verleden niet aansloegen, kunnen in een later fase wel succesvol blijken.  We benutten  ‘eigen’ herstelervaringen of van andere cliënten die de persoon inspiratie geven en de hoop valideren. Ervaringsdeskundigen en herstelwerkplaatsen kunnen hier een belangrijke toegevoegde rol hebben.

3. Vraag u bij alle interventies af of deze bijdragen aan het bereiken van de doelen van de cliënt

Centraal in iedere behandeling staat de doelen die cliënt/ persoon zelf wil bereiken. Doelen liggen veelal in de domeinen dagbesteding/ werk, relaties, huisvesting, financiën en zingeving. Werk verdient hierbij bijzondere aandacht, aangezien de mensen met ernstige psychische aandoeningen de grootste afstand tot de arbeidsmarkt hebben, het percentage met een betaalde baan ligt onder de 10% Al onze interventies zijn slechts hulpmiddelen. Ieder interventie met bewezen effectiviteit kan ook schaden, of het nu gaat om de bijwerkingen van farmacotherapie, een onbedoeld effect van psychotherapie of het onnodig uit handen nemen van handelingen bij begeleiding. Wij dienen ons dus bij alle interventies af te vragen: 'do we help or hinder?'

4. Ga van klacht naar kracht

Voor het behandelen van symptomen is het van belang de klachten te inventariseren. Dit is een deel van het diagnostisch proces. Het is minstens even belangrijk de krachten , talenten, ambities en hulpbronnen te inventariseren. Dit helpt de cliënt zijn eigen krachten in te zetten met het werken aan zijn eigen doelen en zo richting te geven aan het individuele herstelproces. De cliënt is daarbij zelf de motor van zijn herstelproces. De behandelaar faciliteert dat proces.

5. Beslis niets over de cliënt zonder de cliënt

De behandelaar en cliënt maken samen keuzes. De behandelaar deelt zijn kennis met de cliënt, en samen komen behandelaar en patiënt tot een gezamenlijke afgewogen keuze, (waarvan de cliënt eigenaar is). Dit principe geldt ook voor het beleid. Wij maken beleid met de  cliënt en naastbetrokkenen. Wij evalueren en verbeteren de geleverde behandeling. Ook voor  innoveren van de zorg geldt het motto “niets beslissen over ons, zonder ons”. Actief wordt er gebruik gemaakt van de ervaringskennis bij het verbeteren van de zorg.

6. Beschouw het gesprek met de cliënt als een gesprek van twee deskundigen

De deskundigheid van de behandelaar komt voort uit objectieve kennis, werkervaring en het vermogen de dialoog aan te gaan . De deskundigheid van de cliënt is de eigen ervaringskennis, de eigen doelen, de ervaring van wat heeft geholpen in het verleden en wie of wat de hulpbronnen zijn.

7. Werk samen met ketenpartners

Herstel gebeurt vooral buiten de GGZ, op het werk, met familie en vrienden, in de wijk, de eigen woning. De GGZ kan niet alleen werken aan herstel op de drie domeinen en zal dus goed moeten samenwerken met onder andere gemeente, werkgevers, woningbouwverenigingen, politie en justitie.

8. Erken het recht van de cliënt op het nemen van risico's

Stabiliseren van symptomen is niet goed genoeg. Het gaat om het herstel voorbij de symptomen. Het nemen van risico's hoort bij goed functioneren. Cliënten het recht op risico's ontnemen in het leven belemmert herstel. De patiëntenbeweging spreekt wel van 'the dignity of risk'.  We bemoedigen actief het gebruik van zelf management strategieën bij psychische problemen door het geven van voorlichting, wijzen op zelfhulp instrumenten en het bekrachtigen van al bestaande coping strategieën.

9. Werk samen met naastbetrokkenen als hulpbron en partner

De naastbetrokkenen zijn de resource groep, zij zijn de belangrijkste hulpbronnen van de cliënt (Resource groep). Goede zorg is er op gericht zichzelf overbodig te maken. Het vanaf het begin van de behandeling actief betrekken van de Resourcegroep helpt bij de weg naar herstel en het op termijn overbodig worden van (delen van) professionele zorg.

10. Deel en integreer kennis

Herstelgerichte behandeling vereist een integratie van objectieve, subjectieve en normatieve kennis die de verschillende benaderingen recht doet  (de natuurwetenschappelijke, de herstel- en de rehabilitatiebenadering).

Reis naar herstel - 10 punten